Είναι και ότι έχουμε πολύ πέραση οι Έλληνες του Καναδά, αλλά είναι και η ατυχής δήλωση που είχε κάνει τις προάλλες ο Στ. Χάρπερ, πρωθυπουργός του Καναδά και τώρα τα μπαλώνει λίγο.

Από την Καθημερινή: «Είμαι ευτυχής να στείλω τους χαιρετισμούς μου σε όλους τους Καναδούς Ελληνικής καταγωγής. Γιορτάζοντας την ημέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας, γιορτάζουμε τη Δημοκρατία». (Υποθέτω δεν το είπε στα ελληνικά).

Ήθελα εδώ και αρκετό διάστημα να κάνω ένα σύντομο σχόλιο για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία. Και αυτό διότι βλέπω ότι από τον καιρό της ίδρυσής της έχει δώσει πολύ καλά δείγματα γραφής στο χώρο της ελληνικής πολιτικής. Η σαφήνεια και η συνέπεια των θέσεών της είναι (δυστυχώς) εξαίρεση* ανάμεσα στα ελληνικά κόμματα, που είτε αδυνατούν είτε δε θέλουν να διατυπώσουν σαφή πολιτικό λόγο. Αυτό που με στενοχωρεί είναι ότι για να συζητηθούν δημόσια και σοβαρά προτάσεις σαν αυτές της ΦΣ (και δεν εννοώ απαραίτητα να υλοποιηθούν) απαιτείται ωριμότητα και αποφασιστικότητα που δεν νομίζω καν να … προσεγγίζεται υπό το τρέχον πολιτικό σκηνικό.

*Νομίζω μόνο το ΚΚΕ μπορεί να συγκριθεί στα δύο αυτά χαρακτηριστικά με τη ΦΣ και ειλικρινά έχω αρχίσει να τους εκτιμώ γι’ αυτό. Η διαφορά είναι ότι το ΚΚΕ κουβαλάει και ιδέες που θα’πρεπε να έχουμε βάλει στην άκρη από καιρό, η ΦΣ ιδέες που άργησαν να φτάσουν.

Επειδή έχω καιρό να γράψω και επειδή έχει γίνει το κεφάλι μου καζάνι από την αδιάκοπη πνευματική εργασία και επειδή βαρέθηκα να γράφω τόσο πολύ (πάρα πολύ για την ακρίβεια) σοβαρά ποστ και επειδή ξέρω ότι σας έχω λείψει, ορίστε 2 ανέκδοτα που μου έστειλε ένας φίλος πρώην συμφοιτητής που μου άρεσαν:

Επιστρέφει η γυναίκα στο σπίτι και ρωτάει τον άνδρα της:
- Γιώργο που είναι τα παιδιά?
- Στα Αγγλικά!
- George where are the kids ?

Σε ένα εστιατόριο ο πελάτης λέει στο γκαρσόν:
- Σας παρακαλώ, μήπως μπορείτε να πάρετε το κοτόπουλο να το ψήσετε λιγάκι ακόμα?
- Γιατί, τι έχει?
- Μου τρώει τις πατάτες.

Τώρα το τελευταίο θα το γράψω και στα εγγλέζικα, γιατί έχουμε και διεθνές αναγνωστικό κοινό.

Joke for international readers:

In a restaurant, the client asks the server;

- Could you please take my chicken and have it better done?

- Why, what’s wrong with it?

- It’s pinching my fries.

Από τις αλλαγές που (θα) επέφερε ο νόμος-πλαίσιο για τα πανεπιστήμια, μία είναι αυτή που ενόχλησε πολλούς και διάφορους και είναι μάλλον η πιο (*) ουσιαστική: η καθολική συμμετοχή των φοιτητών στις πανεπιστημιακές εκλογές. Ούτε η σύσταση θέσης οικονομικού-διοικητικού γραμματέα του ιδρύματος, ούτε η (επισήμως πλέον διπλάσια) διάρκεια σπουδών, ούτε τα προαπαιτούμενα μαθήματα, ούτε η λίστα… προτεινόμενων συγγραμάτων.

Τώρα φαίνεται θα έχουμε τους πρυτάνεις να προτείνουν την αλλαγή του συγκεκριμένου άρθρου, με την αιτιολογία ότι οι φοιτητές αντιδρούν. Και δεν ξέρω… Είναι απλά ιδέα μου πως η αντίδραση των φοιτητικών παρατάξεων όλων των αποχρώσεων (συμπεριλαμβανομένων των αντικαθεστωτικών - χοχοχο), αποτελεί ταυτόχρονα μια στυγνή παραδοχή του αρρωστημένου ρόλου που παίζουν στην ελληνική ανώτατη εκπαίδευση; Και είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα από τους πρυτάνεις των πανεπιστημίων για την αλλαγή του νόμου;

Επειδή την έχω μια υποψία πως κάπου θα τη χάσουμε την άκρη πάλι, επιτρέψτε μου να κάνω μια προσπάθεια και να πω τι φαίνεται σε μένα λογικό να γίνει με το νόμο. Λοιπόν (γκουχ) κατά την ταπεινή μου άποψη, μου φαίνεται το πιο λογικό απ’ όλα: (α) να εφαρμοστεί τώρα ο νόμος… και (β) αν υπάρξουν πρακτικά, ουσιαστικά και μόνιμα προβλήματα από την εφαρμογή του, ας εντάξουν τα κόμματα στο πρόγραμμά τους τη λύση που θα τους φαίνεται καλύτερη και όποιο βγει κυβέρνηση υλοποιεί τη δική του. Ε;

* Σημαντική και η διάταξη για τα δάνεια και τις ανταποδοτικές υποτροφίες που θα σήκωνε πολλή σοβαρή συζήτηση, αλλά… άλλη φορά.

I think it’s worth spreading the word that Joseph (Sifis) Sifakis, a computer scientist born in my home town, won the Turing Award for 2007. He won the prize for establishing the foundations of Automatic Verification Technology (or Model Checking). The news has been out several days now but I do not have an exact idea for the reception it received back in Greece. The French people seem to be pretty happy though - he is the founder of the Verimag Lab in Grenoble.

For those readers of my blog who can read greek (thousands of them), here is an interview he gave to Skai. Among other things, he suggests that there should be greater connection between the educational system and the industry.

“Πάρτε κάποιους φίλους σας εισαγγελείς, δικαστές… όποιοι στην παράταξή σας που ανήκουν, όχι στο ΠΑΣΟΚ… να σας πούνε αν αυτές τις μέρες λειτουργεί σωστά η Δικαιοσύνη”.

Αυτή η φράση ανήκει στον κ. Χρυσοχοίδη και απευθύνεται στον κ. Μητσοτάκη (το νεότερο). Την παρακολούθησα στην εκπομπή του Λαζόπουλου, της προηγούμενης Τρίτης. Ο δικός σας φίλος εισαγγελέας (αυτός που δεν ανήκει στη ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ) τι λέει, λειτουργεί σωστά η Δικαιοσύνη;

“[The pilot] basically said he wanted to talk to God”.

And then the plane, that was flying from Toronto to London, made an emergency landing. For some reason, I find it touching.

Το ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ και του Τάσου Τέλλογλου περιγράφει το θέμα του σκανδάλου της Siemens και τη σχέση του με τη χώρα μας. Μερικά σημεία που μου έκαναν εντύπωση από το ρεπορτάζ είναι ο τρόπος και η αποφασιστικότητα που έδρασε η γερμανική αστυνομία, η προσέλευση και το ενδιαφέρον των απλών μετόχων καθώς και η ρητή επιθυμία του εκπροσώπου των μετόχων της Siemens να υπάρξει παραδειγματική τιμωρία για τους ένοχους υπαλλήλους της εταιρίας. Θα δοθεί άραγε και στη χώρα μας η απαιτούμενη προσοχή στο θέμα; Θα φανεί τις επόμενες μέρες. 

Γράφω κάτι όπως μου μεταφέρθηκε από φίλο φοιτητή στην Ελλάδα, στα μέσα της προηγούμενης εβδομάδας. Στο Βιολογικό Τμήμα Ηρακλείου, οι φοιτητές έκαναν κατάληψη με αίτημα να επιστρέψουν οι καθηγητές και να διεξαχθεί η εξεταστική, την οποία οι καθηγητές αρνούνταν επειδή οι φοιτητές δεν τους άφησαν να εκλέξουν πρόεδρο με το νέο νόμο.

Με αφορμή ένα ρεπορτάζ που είδα στο ΣΚΑΙ…

Νομίζω αυτές οι δυο κουβέντες (0:29 - 0:49) που λέει η κα Βάσω Κιντή, επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, συνοψίζουν άριστα την ουσία της υπόθεσης που εχει δημιουργηθεί με ελληνικά πανεπιστήμια, κατά τα 3 τελευταία χρόνια τουλάχιστον. Ότι δηλαδή ο νόμος πλαίσιο χρησιμοποιήθηκε εκατέρωθεν για να μην αλλάξουν ουσιαστικά κάποια πράγματα. Από τη μια με την κυβέρνηση να ξοδεύει μεγάλο μέρος της πρώτης θητείας της - γύρω στον 1,5 χρόνο - (δήθεν) προσπαθώντας να περάσει ένα νόμο που λίγα πράγματα άλλαζε πρακτικά*. Και από την άλλη με τους επαναστάτες παντός καιρού (ΠΟΣΔΕΠ + φοιτητικές παρατάξεις) να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα εδώ και χρόνια.

* Νομίζω ότι η μόνη ουσιαστική αλλαγή που πέρασε με το νόμο της Γιαννάκου είναι αυτός που αφορά της ενδοπανεπιστημιακές εκλογές, η οποία στην ουσία βγάζει όλες τις φοιτητικές παρατάξεις από το παιχνίδι και η οποία δυστυχώς απέτυχε να εφαρμοστεί πρόσφατα. Σημειωτέον ότι αυτό ήταν και το μόνο θέμα που είχε προκαλέσει την αντίδραση και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.